Waar ligt Sir James resort?

Het was weer eens zo ver. Voor de derde keer. Bestemming geselecteerd op de navigator, op GO geklikt, en in het zicht van de haven gestrand. Het zou daar toch vlak om de hoek moeten zijn.

Even verder rijden.   Niet echt een doorgaande weg dit.

Bleek dit weggetje gewoon in onbruik geraakt te zijn daar in the middle of nowhere. Maar dat wist de PAPAGO natuurlijk niet. Die zei gewoon: dit is de "aanbevolen" weg, punt uit. En niet eens de kortste. We hadden beter het gigantische bord langs snelweg nummer 2 naar Nakhon Ratchasima kunnen volgen, dat we bij een vorige rit al eens gezien hadden. Maar ja, als je alles vantevoren weet. Eenmaal aangekomen was het panorama wel adembenemend.   Klik erop voor een kamerbrede vergroting.

Het is een resort met 'n golf course, ook bekend onder de naam Forest Hill Country Club.

Opgedragen aan een Britter dan Britse Brit uit de koloniale hoogtijdagen: Sir James.

De architectuur en de inrichting waren een beetje aan de kale kant.

Ben ik ook zo kaal? Nee toch?

De buitenboel, inclusief de golfbaan, was wel schitterend aangelegd, met een waterval en herten en al. Menig uurtje op het balkon zitten relaxen in de zwoele atmosfeer. Boek 't lekker zelf op Agoda. Omdat de Country Club de ambiance van een doorsnee bedrijfskantine heeft, stelde Dao voor om te gaan dineren bij de (in heel Thailand) wereldberoemde Western Farm Chokchai, verderop langs snelweg nummer 2 naar Nakhon Ratchasima.  Not bad at all.

Pa Ngam bloembol

Op de terugweg van Nakhon Ratchasima (na een kort bezoekje van Dao aan een studievriend) passeerden we het National Park Khao Yai. Daar hadden we eerder een winkeltje aangetroffen waar ze zeepjes verkopen die je huid tien jaar jonger maken. Echt waar hoor. Dao vond mij er stuk-ken jonger uitzien na een weekje wassen met geurige Maroom zeep. Doch dit even terzijde. Het zaakje ligt bij Pa Ngam, een avonturenpark annex mountain lodge.  Je kunt er nu met een bloembol dollen.

Weer een terrasbeest

Het was eerst even schrikken, maar die varaan was banger van mij dan omgekeerd.
De Thais zeggen dat het een fortuinbrenger is, deze ตัวเงินตัวทอง (toewa ngun toewa thong).
Latijn: Varanus salvator,  Engels: Water monitor lizard.

Dit reptiel was zeker 90 cm lang  (een tegel is 30 cm, en de rest van de staart zit achter de rand).

We zijn inmiddels twee maanden verder, maar geld en goud heeft hij nog niet gebracht.
Misschien morgen dan.

Weet je nog?  Vorig jaar hadden we een slang op visite.

 

Kuiburi vierdaagse

We waren er al eens eerder langsgekomen, met de nadruk op langs.
Ter gelegenheid van Dao's verjaardag hadden we besloten om ook werkelijk 3 nachten (en 4 dagen) door te brengen in het Kuiburi Hotel en Resort, in een bungalow met zeezicht & zwembadzicht.
En met regen (maar dat hadden we niet besloten).

Helemaal geen ramp, want nog steeds lekker warm en alleen maar nat op de dag van aankomst.

Ik heb de pret ook niet laten bederven door mijn maag die nogal vol en zwaar bleef aanvoelen,

doch dit even terzijde.   We hebben Dao's  50^e  onverstoorbaar in luxe en intieme sfeer gevierd.

Ter afwisseling zijn we over het strand naar een aangrenzend resort gesprongen.

Meisje happy   -   met haar vijftigste.

Aldaar saampjes genoten van een romantisch candlelight supper.

♥

Kuiburi tempeldienst

Eén dag van ons verblijf in Kuiburi viel samen met een belangrijke Boeddhistische viering. Dao had er al op gerekend en stichtelijke kleding meegenomen voor het evenement in de plaatselijke tempel.
Tijdens zo'n dienst worden onder andere 3 rondjes om de kerk tempel gelopen door de goegemeente. Maar eerst: de draadloze geluidsinstallatie testen.   One two BOEDDHA,  one two TESTING...

Vervolgens richt de oppermonnik het woord tot de gelovigen.

Deze dubbelselfie heeft Dao traditiegetrouw al dezelfde avond op Facebook gezet.

Na de preek begint de rondgang om het tempelbouwwerk tussen de zuilen.

Na de processie gaan de monniken in gebed.

Tot slot krijgen de gelovigen de gelegenheid om een kaarsje en een wierookje te branden.

Trouwerij Mint en Tam

Een collega van Dao's werk had ons uitgenodigd voor het civiele gedeelte van de bruiloft van haar dochter Mint.  Door omstandigheden was er weinig voorbereidingstijd en budget.  Na aankomst van de bruidegom Tam bij het huis, legde moeders het verloop van de ceremonie snel nog even uit.

Vervolgens wikkelden de wederzijdse ouders de overdracht van de bruidsschat af.

Daarna mochten de gasten het bruidspaar feliciteren, door het ombinden van de witte koordjes.

Vast onderdeel is altijd het inwijdingsritueel.

Ik vond het wel vindingrijk dat ze de muziek online van een YouTube playlist afspeelden...

Gasten sprenkelen water over de handen van het symbolisch verbonden paar.

Onze dress code was typisch Thai, en daarvoor heeft Dao me ooit eens

'n glimmend groenig colbert met korte mouwen aangepraat.  Couleur locale.

Eenmaal thuisgekomen wilde ze nog een paar keer de catwalk op en neer

in haar klassiek Thaise ensemble.