De term "onderhoudskosten" was niet nader gespecificeerd, en we begrepen gewoon dat het ging om bewaking, verlichting, groenverzorging en straatvegen. Het bedrag was een tarief afhankelijk van de oppervlakte van ieders grondstuk. Daar was in het begin redelijk zorgeloos mee te leven. De meeste huizen waren wel ingericht, maar niet bewoond. Sommige werden tijdelijk verhuurd, of dienden alleen als investering. Ieder ging zijn eigen gang.
In de loop der tijd kwamen er meer bewoners. Omdat de wijk groeide van voren naar achteren, moesten de nieuwkomers achterin steeds door de hele wijk heen rijden. Het begon ze op te vallen dat het onderhoud als geheel nogal slordig gedaan werd. Er waren ook lui die hun honden onbekommerd de boel lieten onderschijten, en bij één villa hadden de bewoners buiten een hele "dog city" ingericht met 'n dozijn nerveus keffende pekineesjes.
Een groepje vaste bewoners vroeg bij het project om officieel aan alle adressen de boodschap over te brengen dat ze de hondenpoep zelf moesten opruimen of de beesten buiten de wijk uit te laten. We waren tevreden dat het project gehoor gegeven had aan onze wensen, hoewel de goede bedoeling een tikkeltje FOUT vormgegeven was.
Ik denk dat ze "FOUL" bedoelden. Ondertussen waren de vaste bewoners al met elkaar aan het overleggen hoe de leefkwaliteit nog verder verbeterd kon worden, met een acceptabele prijs/prestatie verhouding. Er werd een bijeenkomst aangevraagd met mensen van het bouwproject, om eens te overleggen hoe de kosten besteed werden. Ze kwamen met spreadsheets van de twee vorige jaren en het lopende jaar. Er stonden diverse grote ronde bedragen op voor juridische en administratiekosten, relatief hoge bedragen voor groenverzorging, en andere vage kosten. Restanten van het ene jaar werden niet overgebracht naar het volgende jaar (wel een beetje dom). Daar hebben we vraagtekens bij geplaatst, en we vroegen inzage in originele facturen en bonnetjes. Ja ja, een andere keer kunnen een paar bewoners naar het kantoor komen, was het antwoord.
Twee dagen later ontving iedereen een strakke zakelijke brief met de mededeling dat het project per einde jaar compleet zou stoppen met het onderhoud, zonder opgaaf van redenen, en dat de bewoners alles zelf maar moesten regelen. *BONK* Ja, dat is ook een manier van antwoorden, maar niet fris. Strikt genomen was het nog contractbreuk ook, zij het met restitutie van het teveel vooruitbetaalde.
EIGENLIJK was het niet echt een verrassing, want een jaartje geleden was een van de huiseigenaars tegen een dingetje met de bank aangelopen. Hij wilde een lening afsluiten met zijn huis als onderpand. De bank zei OK, maar de waarde is minder omdat het huis officieel niet via de openbare weg toegankelijk is. WAT? Na spitwerk bij de gemeente en het kadaster bleek dat een strook grond tussen de openbare weg en de weg binnen de wijk privé eigendom is van iemand in het project (een familiebedrijf overigens). In de praktijk is dat geen probleem, want het is een administratieve manier om ongewenst verkeer buiten te houden. Iedere huiseigenaar kan het recht van overpad regelen bij het kadaster. Alleen, het project had die situatie niet spontaan bekendgemaakt. Minpuntje. Toen andere huiseigenaren dat ook gingen doen en dieper gingen spitten, ontdekten ze dat diezelfde situatie ook ergens in het midden en aan het andere eind van de wijk bestond. Nog meer stempelwerk om dat allemaal te regelen.
Sindsdien zijn er nog enkele bijeenkomsten geweest met bewoners en het project.
Het onderwerp is nu de overdracht van het project-"onderhoud" naar een nieuw op te richten buurtcomité. De toon is gelukkig nog beschaafd, naar goed Thais gebruik, maar het is hard tegen hard, met een advocaat van het project ook aan tafel. Die dan fervent moet seinen naar leden van het project als ze hun mond voorbijpraten. Pijnlijk. Dao heeft aan de hand van die versprekingen en ander spitwerk nog meer dingen ontdekt waar het project te kort door de bocht gegaan is. Ze heeft dankzij die informatie nog mooie concessies weten los te krijgen. Paniek.
In oktober gaan de Overeenkomsten tussen het comité en de huiseigenaren ter ondertekening de deur uit. Als de meeste huiseigenaren akkoord gaan en de kosten op tijd betalen, kan het comité contracten gaan afsluiten met leveranciers van o.a. Bewaking en Groenvoorziening. Het geheel wordt professioneel opgezet dankzij competente leden, bijvoorbeeld advocaat Dao en een collega die ervaring bij HRM van een groot bedrijf heeft.
Het werd hoog tijd om eens duidelijkheid te hebben over wat "onderhoud" betekent en wat er met het geld gedaan wordt. Het comité gaat dit allemaal rechtzetten op een transparante manier.
Wordt vervolgd.
