Pakjesboot aangekomen

Na een zeereis van 47 dagen is de vracht van de Pakjesboot afgeleverd in mijn nieuwe onderkomen. Het hele traject heb ik bijgehouden op een interactieve Google map.  De verhuispieten hadden ons niet verteld hoe laat ze zouden aankomen, dus ik rekende op een normale vertrektijd vanuit Bangkok, waar de inklaring door de douane al gedaan was. Ze hadden echter besloten om voor dag en dauw te vertrekken, zodat ze niet (zoals verwacht) na 11 uur arriveerden maar al om 08:25 uur, terwijl we nog op bed lagen.   OK, snel opgefrist en de heren welkom geheten.

Bij binnenkomst liet ik het meubilair en de dozen over twee kamers verdelen.

Hee, waar staat het volgnummertje van de paklijst nou? Ik moet het wel kunnen afvinken hoor.

Kleine verwarring omdat op mijn dozen nog andere nummers stonden van de vorige verhuizing.

Vervolgens werd de tweede wagen binnengeloodst zonder de dakrand te kraken.

Toen alles binnen was, hebben de verhuispieten het plastic van de meubels losgesneden.

Tegen tienen was alles compleet.

Tekenen voor ontvangst en de klanttevredenheidsenquête positief invullen.

P.S.  Dit soort tuinkabouters is in Thailand overal te koop voor een paar eurootjes. GEEN SPOOR van politiek correct gezeik omdat ze zwart en klein zijn.   Als je ze bij je huis zet, dan lokken Zwarte Riet & Zwarte Piet het geluk en de rijkdom naar je toe.   Gaan we doen.   Positive Thinking.

ANDER VOORBEELD:

Plek in de villawijk

Terwijl we in een bijna leeg huis wachten op leveranciers en dienstverleners, is er tijd om te zien en te horen wat het karakter van de wijk wordt. De meerderheid van de kopers is niet Thais. Een Brit met een Thaise vrouw heb ik al vroeg leren kennen doordat ze naast de "modelwoning" wonen. Een behoorlijk deel van de kopers is Zwitsers. Toevallig werden er deze week kijkers rondgeleid, waarmee ik in gesprek kwam omdat ze interesse hadden in hetzelfde type villa. De Zwitserse man had nota bene ook bij de Swissair gewerkt vroeger. Hoe bestaat het.

Meer dan de helft van de grondstukken is nu bebouwd. Nog maar weinige van die villa's zijn permanent bewoond; sommige worden door de eigenaars als weekend- of vrijetijdshuis gebruikt, terwijl andere weer tijdelijk verhuurd worden. Het is dus niet druk qua bewoners, maar we kijken wel tegen nog een jaar vol bouwactiviteiten aan, met alle herrie en rommel van dien. Schroeven in je autobanden en zo.

Een blik over de best wel fraaie buitenmuur.

Zelf gesitueerd op respectabele afstand van alle buren.

Het uitzicht vanaf de etage van de zuiderburen.

Dao is voorlopig nog steeds in zwartwit uit respect voor de overleden Koning.

Het Eerste Avondmaal buiten op een matje en een kampeerstoel.

In het weekend hebben we geen huisarrest, dan kunnen we de nodige dingen doen in Bang Bo.

Huis opgeleverd

Op 27 oktober hebben we officieel de oplevering van de nieuwe vrijstaande villa geaccepteerd.

Met uiteraard nog een lijstje verbeterpuntjes.

Dit betekent dat we nu de sleutels hebben. Een drukke periode is aangebroken: airco en keuken installeren, dingen laten bezorgen, de maat laten nemen voor gordijnen, horren en tralies, aansluiten op internet,   maar eerst: een gebedje met wierook voor Boeddha.

Beetje improviseren de eerste dagen, in een kale galmende ruimte.

Overdag moet iemand in huis zijn om open te doen voor leveranciers en klusjesmannen die gebreken komen herstellen, en 's avonds kunnen we shoppen voor de eerste levensbehoeften. Drukdrukdruk. Zie de technische details op de voortgangspagina.

Het regenseizoen gaat nogal intensief en lang door dit jaar, maar dat brengt ook verkoeling.

Heel Thailand rouwt

Op 13 oktober is de Koning van Thailand overleden. Ik las het nieuws op een Nederlandse website voor het eerst. Ik zette snel de Thaise TV aan voor nadere informatie. Geen kik. Ik opende websites van Thaise kranten. Geen kik. Een half uur later zag ik op die Thaise websites het neutrale bericht dat de minister-president ineens al zijn afspraken afgezegd had. Toen wist ik het zeker: eerst werden in alle kalmte de nodige voorbereidingen getroffen totdat de overheid en de media klaar waren voor de bekendmaking. Enkele uren nadat de rest van de wereld het nieuws gehoord had, werd het Thaise volk zelf op de hoogte gesteld.

Een week voor zijn heengaan was gemeld dat zijn gezondheid sneller achteruit ging. De Koning was al jaren regelmatig ziek. In 2014 was het zeer onrustig in het land vanwege politieke spanningen. Diverse tegengestelde stromingen hadden grote langdurige demonstraties georganiseerd, die het dagelijks leven begonnen te verstoren. Verschillende strijdende partijen hadden ieder een eigen kleur gekozen (rood, geel en blauw) en hadden hun eigen TV-kanalen met continu opruiende programma's. Toen greep het leger in en veegde het gekrakeel resoluut van de straat en de media. Persoonlijk had ik het vermoeden dat de coup mede gepleegd werd om het land alvast strak onder controle te hebben voor het geval de Koning zou overlijden. Doch dit even terzijde.

Ook bij deze gelegenheid werden alle media gelijkgeschakeld met een nationaal programma, bestaande uit live reportages, afgewisseld met documentaires over de 70-jarige regeerperiode van de Koning. De eerste dag waren alle TV-programma's zo goed als in zwartwit.

De volgende dag werd het stoffelijk overschot vanuit het Siriraj ziekenhuis naar het Koninklijk paleis in Bangkok gereden, in een relatief onceremoniële stoet. Onderstaande foto's komen uit de Bangkok Post. Het is overduidelijk te zien dat de bevolking een extreem diepe bewondering heeft voor de Koning. Het verdriet is dan ook authentiek (zeer zeker niet zoals in Noord Korea).

Respect voor het Koningshuis is niet alleen wettelijk afgedwongen, maar ook diep geworteld bij de bevolking, omdat de Koning waarneembaar goede initiatieven ontplooid heeft om het land economisch vooruit te helpen. De mensen hebben met eigen ogen gezien dat hij daarvoor ook in de modder gestaan heeft met landkaarten in de hand. Bijna iedereen heeft wel een persoonlijke herinnering aan een ontmoeting met het Koninklijk Huis. Zo ook Dao, die een oude foto gebruikt heeft om haar sympathie te tonen met een zwartwit bewerking op haar Facebook cover.
(Ze staat onder de struik en de vlag in het midden.)

De rouwperiode gaat gepaard met vele gedragsregels. Overheidspersoneel moet een jaar lang in zwart/wit gekleed gaan. Voor de rest van de bevolking geldt een rouwperiode van 100 dagen met een dress code van zwart/wit en grijstinten. Hoewel dit niet verplicht is, houdt 95% zich daar vrijwillig aan. Overal wordt prominent zwart/witte kleding te koop aangeboden. De overheid zet controleurs in om te voorkomen dat er met te hoge prijzen misbruik gemaakt wordt van de situatie. Toeristen wordt aangeraden om ook respect te tonen door zich te kleden in gedekte kleuren.

In shopping malls, winkelketens en andere openbare gebouwen liggen condoleanceregisters.

Voorlopig even geen uitbundige kleuren, feesten of concerten in het openbaar.

Pakjesboot vertrokken

Twee belangrijke mijlpalen op deze dag:

1.  Officieel bericht dat het nieuwbouwhuis binnenkort gereed is voor oplevering
2.  Vertrek van de boot met mijn pakjes (de inboedel) vanuit Rotterdam ♪ bam ♪ bam

De verhuisfirma heeft mijn spullen al die tijd in opslag gehouden totdat ik medio september het signaal gaf dat de verscheping kon beginnen, gebaseerd op de vorderingen van de nieuwbouw.

De hele lading gaat in een container op een gigantisch schip. De zeereis duurt naar schatting ruim een maand, en de landrotten hebben dan nog eens twee weken nodig om de vracht in te klaren en aan huis te bezorgen.  Op de website Marine Traffic kan ik het schip volgen. Hieronder enkele screenshots van het vertrek. Klik erop voor een vergroting.

Het verdere verloop van de reis hield ik handmatig bij op een interactieve routepagina.

Hua Hin Blúport Mall opening

Op 1 oktober vond de sprankelende opening plaats van een fonkelnieuwe shopping mall annex resort annex entertainment venue in Hua Hin, getiteld Blúport. We waren toevallig wel in town, maar een blik op de kilometers lange file was genoeg om te besluiten op een andere dag te gaan.

Het glamoureuze bezoek van wereldberoemde Thaise TV-soapsterren gaf het noodzakelijke cachet aan dit evenement. De eigenlijke reden dat ik erover begin, is dat het promotieteam van ons nieuwbouwproject ook een stand in het nieuwe complex in gebruik genomen heeft. De meisjes hadden zich uitgedost alsof ze naar een bruiloft gingen. Ze hebben hun foto's met Dao gedeeld, omdat het contact heel sociaal is.

De oudere dame is de eigenares van de firma. Zij laat momenteel 'n monumentaal landhuis bouwen bij de entree van het wijkje waar wij ook heen gaan.

Update: Op 12 oktober zijn we weer op inspectie geweest en hebben toen tevens in Blúport de groeten gedaan aan de meisjes van het promotieteam (tussen 100 kraampjes met smartphones).

De nieuwe stand is een stuk ruimer dan het hoekje naast de roltrap in een andere shopping mall, waar Dao in december 2015 tegenaan liep.

Hier nog een gelikte feelgood video uit 2012 met de aankondiging van het Blúport project.