Tripje Wat Pha Nam Yoi

In de late namiddag wilde Dao me nog een gigantische tempel laten zien midden in een mooi natuurgebied, ongeveer 70 km van Roi Et. Deze is deels nog steeds in aanbouw.

Nog net voor het donker hadden we het hoogste plateau bereikt om daar een foto te kunnen maken bij het licht van de ondergaande zon. Heftig nahijgend van deze atletische prestatie tonen we hier de V van Victorie over het nemen van de vele onverlichte trappen. Jaja, ooit gaan we samen nog eens aan fitness beginnen. Is het goede voornemen althans. Voor het volgend jaar dan. Een keer.

Toen de zon helemaal achter de horizon was gedoken, was het maar goed dat we nog wisten waar de trappen ongeveer waren, want het monument was nog niet overal aangepast aan toeristenbezoek van enige betekenis. Met andere woorden: het was levensgevaarlijk om daar in het pikkedonker weer naar beneden te moeten stommelen. Gelukkig konden we met het schermpje van mijn mobieltje en de flits van de camera nog enigszins de weg terug bijlichten.

Coffee Station Roi Et

Ja daar zijn ze goed in, in Thailand: gezellige koffietentjes, bij tankstations of gewoon langs de weg en overal in de stad. We zijn hier op bezoek bij de coffeeshop van een tante van Dao in Roi Et.




Wherever we go, voor Dao altijd een
"kapoe yen" (cappuccino met ijs)
en voor mij altijd een
"mokka yen" (ijskoffie met chocolade bijsmaak).

Samen meestal zo'n 110 Baht (2,75 euro).

Nam Lam Takhong stuwmeer

Onderweg tussen Saraburi en Nakhon Ratchasima kom je langs een reusachtig stuwmeer.
Op zichzelf is het niet erg bijzonder, maar het is goed geschikt als rustgevende achtergrond.

Je waant je in Zwitserland, ware het niet dat fanatieke Thaise mannetjes steeds de snelweg opspringen om je met paniekgebaren naar hun terrasje langs de oever te sturen.


Ach, 't is leuk voor een sanitaire stop en een paar photo opportunities...

Bai Kap Ki

Mijn eerste Thaise rijbewijs uit Sakon Nakhon was na een jaar al verlopen omdat ik toen nog niet een "volwaardig" non-o visum had. Dao heeft in Roi Et een echt rijbewijs voor me geregeld, mede omdat het daar iets makkelijker gaat dan in de provincie Samut Prakan. En dan heb ik het niet over het aantal wachtenden vóór U.   Een persoonlijke garantstelling hier, een theoretisch woonadres daar, en 5 euro lunchgeld op het politiebureau waren de vereisten voor een vlot lopend ambtelijk proces.  Mijn prestatie bestond uit het noemen van de kleuren rood, geel en groen bij de stoplicht-test. En het betalen van de kosten: 15,50 euro plus 1,25 voor de "adreswijziging". Want dat bleek het uiteindelijk te zijn: een adreswijziging vanuit Sakon Nakhon. OK dan.  >5 jaar geldig!

Kuifje in Roi Et

Er stond een fris verkoelend briesje
in het rustige provinciestadje Roi Et,
zoals je ziet.

We waren daarheen getuft  om verschillende redenen: bezoek aan familie en vrienden van Dao (omdat ze daar geboren en getogen is), alsmede het verlengen van mijn Thaise rijbewijs (omdat 't daar zo makkelijk is).

Hierbij wat toeristische kiekjes van het centrale park/monument voor Vrijheid, Onafhankelijkheid en Educatie.

Palaanchai heet dit eilandje in het hart van Roi Et ("101").
In vroeger tijden was de stad een dermate grote en belangrijke toegang tot de regio dat die wel meer dan 100 poorten had, vandaar de naam "101".


Voor 600 Bahtjes per nacht sliepen we in resort Baan Nantiya  -  mooier, schoner en goedkoper dan het grote viersterrenhotel in 't centrum.

Altijd even de groeten doen aan Boeddha.

En regelmatig de boompjes laten bijknippen, eh... afknippen.

Tot slot werd ik nog gekeurd door Dao's oppasmoeder Tin.
Twijfelgeval.   Ojee.   Waarschijnlijk volgend jaar een herkeuring...

Panja Resort

Het is een oase net buiten de betonkolossen van Bangkok, deze kleine maar fijne verzameling van kleurrijke huisjes. In de westelijke wereld heet zoiets een motel, maar de naam "Panja Resort" geeft veel meer een blij vakantiegevoel. Er wordt geadverteerd met de bijnaam "Pet Lover Resort", hetgeen tot uiting komt in de vormgeving en de vredige honden en ganzen die er luieren of rondzwalken. De hele dag door kun je hanengekraai horen en 's nachts uiteraard de krekels. In sommige kamers is zelfs een aparte ruimte voor een huisdier aanwezig, compleet met schuifdeur en afvoerputje. Een soort douche-cel zonder douche. Het was er niet druk: duidelijk gevalletje laagseizoen. Voor 15-25 euro per dag kun je hier al terecht.

Tijdens de bouw waren de honden overduidelijk ook al aanwezig geweest om hun territorium te markeren.

Klik op de onderrand van deze fotoserie om hem te (her)starten of pauzeren.

Dao had haar hele computer-installatie hierheen verhuisd om 's avonds huiswerk te maken.
Niet zichtbaar op de foto: servies, bestek, broodrooster en uniform.

Minpuntje: veel gedoe gehad met WiFi internet. Soms urenlang geen verbinding en ook nog eens problemen met het gebruik van Blogger (deze site dus). De manager heeft wel zijn best gedaan om de WiFi te verbeteren, maar het blog bijwerken bleef continu problematisch.