Doorstart met Dao

Asjemenou, ben ik opeens wéér in een verliefd stelletje verzeild geraakt. Het beraad over verdere stappen heeft onverwacht snel een nieuwe periode ingeluid. Ik stel jullie voor aan Dao, 48 jaar, gediplomeerd verpleegster met een Masters degree in Psychologie.  Woont en werkt in Bang Bo. 

Ze  is  blij als een kind  dat ik haar gevonden heb op internet.

Tot nu toe hebben we al een druk programma afgewerkt. Erawan museum in Samut Prakan, Nong Nooch Garden en andere attracties in Pattaya, Ancient Siam park in Samut Prakan en het strand van Pranburi. Uiteraard heb ik te weinig tijd voor uitgebreide blogberichten met keurig bijgewerkte foto's nu.   Later, later, later!

Hieronder voor de variatie ook nog 'n widget van haar profiel op de Social Networking site waar we elkaar ontmoet hebben (tagged.com; externe widget-link niet gegarandeerd).

Zucht in Nederland

Eind juli had mijn huis na lange tijd zowaar een bezichtiging gehad door een mogelijke aspirant koper. De makelaar heeft me vervolgens op een "aandachtspunt" gewezen: Jelle, je mag wel eens wat aan de tuin (laten) doen. Niet dat daarop een eventuele verkoop afgeketst is, maar toch. Ook in Holland was het sinds mijn vakantie in april weer intensief regentijd geweest, met zichtbaar gevolg.   Alles  he-le-maal  overwoekerd.   ZUCHT.

Deze meters lange slierten Parthenocissus klimop kun je beter  klimneer  noemen...   ZUCHT.

Ik heb nu in ieder geval bij Thaise temperaturen in Nederland weer ruim de tijd om verdere stappen te overwegen, omdat mijn 20 maanden durende avontuur in Sakon Nakhon ten einde gekomen is. Wat een permanente en romantische relatie had kunnen worden, is achteraf toch een unieke culturele belevenisvakantie geweest. Gelukkig ben ik niet helemaal blut geraakt (iets wat anderen wel schijnt te overkomen, volgens diverse internet-forums, doch dit even terzijde).   PROOST!

Vlucht naar Nederland

Ook bij deze gelegenheid heb ik weer vanuit de 737-400 van Nok Air een opname kunnen maken van Ploy Art op de hoek van Highway 223 en Soi Jatuphon. De vorige keer werden door de lage aanvliegroute veel delen door bomen bedekt, maar op deze foto zijn alleen de keuken en het woongedeelte aan het zicht onttrokken.   De auto (waarmee Ploy me naar het vliegveld bracht) staat alweer voor de poort. Linksboven Siwasom Resort, groot en wit is het Hotel Boon Ya Kiat.

Wat straatnaambordjes betreft, hebben ze in Nederland nog een lange weg te gaan voordat ze het hoge Thaise niveau bereikt hebben: zelfs het kleinste straatje (het is in zijn volle lengte te zien op de bovenste foto) krijgt nog een kunstig bord zoals dit.

Vervolgens heb ik een enkele reis naar huis genomen via Kuala Lumpur, omdat Malaysia Airlines toevallig een nog goedkoper tarief had dan Singapore Airlines destijds, bij de hoopvolle heenreis. Teleurgesteld door ongewenste budgetoverschrijding: in de laatste maanden miste ik om de paar dagen een kilobaht uit m'n portemonnee, na het douchen. Als je in gemeenschap van goederen getrouwd zou zijn, zou dat niet zoveel uitmaken, maar dat was bij ons niet het geval.
Toen heb ik dus de stekker eruit getrokken.

In plain English:
I decided to quit because too often I was missing a kilobaht right after taking a shower.

Vandaag weer Boeddha-dag

Op deze speciale Boeddha-dag wandelden een paar klassen van de Thatnaraiwittaya High School naar de Phra That Narai Cheng Weng tempel dichtbij Rajabhat University en Ploy's huis.

Eerst met z'n allen een paar rondjes om de kerk tempel onder begeleiding van gewijde doch best dansbare muziek.

De originele tempel is door de eeuwen heen tot een bijna onherkenbare ruïne verbrokkeld.

Desondanks worden er in de bijgebouwen
en op het terrein regelmatig evenementen
georganiseerd, om geld in te zamelen voor
het onderhoud van dit culturele erfgoed.

Links is de achterzijde te zien;
hieronder de voorzijde.

Binnen werden tijdens een eredienst aalmoezen aangeboden aan de monniken.

Buiten had falang Jelle wel
zin in een gratis colaatje.














Om de hoek had een Thaise bengel
wel zin in een gratis sound check.

HEB IK

IETS

VAN JE

AAN ?!?!

GEEF

LIEVER

GELD !!!!


ouwe vrek

Photo opportunities

Het kleine erf en de oprit naar de carport van Ploy Art krijgen zowat elke maand een grondige herinrichting te verwerken, zodat het landschapje er telkens anders uitziet. Het mannetje dat komt helpen bij het verschuiven van de planten en de sculpturen van hot naar haar moet er ook altijd om lachen, mede omdat-ie er leuk aan verdient. Maar het resultaat is altijd weer artistiek en fleurig.

Voor klanten is het ook vaak aanleiding voor wat kiekjes van de shopping experience.

Bij regenachtig en bewolkt weer, zoals nu, komen de kleuren beter tot hun recht.

Welkom in dit altijd weer pittoreske decor!

Weer een AOW'er erbij

Feestje. Afgelopen zaterdag.   Ruud, Nederlandse expat, is 65 geworden en behoort tot de

gelukkigen die nog precies in de maand van hun 65e verjaardag hun eerste AOW scoren.

(Voor mij gaat die vlieger niet meer op, volgens de nieuwe wetgeving.   Zucht.   Dat heb ik weer.)

Anyway, de sfeer zat er goed in, in het beroemdste Pon Yang Kham restaurant van de hele regio. Het rundvee wordt naast de deur gehouden en geslacht. De steak van volgende week staat 50 meter verderop te schijten en te loeien - hoe vers wil je het hebben...

Wein, Weib und Gelach, zoals de Duitsers zeggen. Bij de steak werd een fruitig regionaal wijntje geserveerd van de Phu Pan montagne (want chateaux hebben ze hier niet).
Deze wijn is afkomstig van de moerbei, die hier goed gedijt. De bladeren van de moerbeiboompjes dienen weer als voedsel voor de zijderupsen die ook in de regio gekweekt worden, doch dit even terzijde.

En na afloop slingerend naar huis.
Da's normaal - dat doen ze allemaal.