donderdag 5 oktober 2017

Dakgoot acrobaten

Er waren twee redenen om op enkele plaatsen dakgoten te laten monteren:
(1)  geen vuil druipwater meer in het zwembad met beestenpoepjes van het dak,
(2)  geen grote hinderlijk spetterende regenwaterstraal meer vlak bij de voordeuren, waardoor gelijk ook minder zout uit het systeem spoelt.


Het is een verhaal in twee delen geworden. Dao had een bedrijfje gevonden dat dit werk o.a. voor de grote hotels deed. Mannetje kwam competent over, maakte bij het eerste bezoek gelijk een offerte en wij deden een aanbetaling. Belangrijk detail is dat we voor de lage smalle dakrand standaard goten wilden, omdat daar geen grote volumes gaan stromen. Voor de bovenste rand bestelden we grotere goten. Een paar dagen later belde hij op om te zeggen dat hij geen grote goten kon leveren voor de prijs in de offerte. Nou, dan gaan we wel naar een ander na teruggave van de aanbetaling...  Oeps, hij wilde niet de volledige aanbetaling teruggeven. Minus 1000 Baht (25 euro) voor de moeite. Vonden we geen goed idee, want hij kwam zelf met een probleem, en niet wij, de klanten. Dao regelde een compromis: hij ging de standaard goten doen, en wij namen een ander bedrijf voor de bovenrand.



We waren toch al niet zo blij met het hele gezeur, want ze vonden ook nog dat de goot eigenlijk te lang was om doorstroming te garanderen. Ik had voor een lange goot gekozen omdat daarbij de afvoerpijp netjes in een afvoerput aan de achterkant kon eindigen. "OK meneer, dan moet u het zelf maar weten".   Vervolgens braken ze ook nog een stuk van de versiering af. Ter compensatie heb ik 1000 Baht (25 euro) ingehouden op het restbedrag. Gedoe allemaal.


* * *

Een paar weken later kwam het andere bedrijf, een landelijke keten voor bouwmaterialen. Die gingen professioneler aan de gang (maar waren dus wel een tikje duurder).

Een of andere witte vogel kwam toevallig ook aangefladderd, waarschijnlijk om kikkertjes te vangen. Doch dit even terzijde.


Dit was een klus met  hals-bre-ken-de  toeren.  Ik hield mijn hart vast.  Arbo-wetten bestaan niet!





Die ladder staat dus maar op één poot... ECHT volkomen scheef...




HOERA!   Er zijn geen dooien gevallen.

donderdag 31 augustus 2017

Eerstejaars verpleegkunde

Priao, de zoon van Dao, heeft op 17 augustus j.l. met succes het eerste jaar van zijn studie verpleegkunde aan de Western University in Pathum Thani (ten noorden van Bangkok) afgerond.
De gehele opleiding duurt meer dan 3 jaar, en het is beslist geen pretstudie, zoals ik zelf aan de examenopgaven natuurkunde en biologie heb kunnen zien. De ouders van de eerstejaars studenten waren uitgenodigd om deze mijlpaal mee te komen vieren tijdens een speciaal evenement op de campus. De nieuw ingeschreven studenten (de nuldejaars) speelden ook een rol in het gebeuren, zoals bijvoorbeeld het vormen van een erehaag bij de ingang van het auditorium.


De dress code voor de ouders was "formeel", dus we kwamen gekleed in onze business outfits. Aangezien de meeste Thaise families zoiets niet (nodig) hebben, beschouwen ze de traditioneel kleurrijke kleding als het meest deftig. In dit gezelschap voelden wij ons daardoor net de directeur en de directrice, mede omdat het eigenlijke topmanagement bestond uit gevorderde verpleegkundigen in uniform - doch dit even terzijde.

Toen de familieleden eenmaal op hun plaatsen zaten, kwamen de eerstejaars in slow motion de zaal binnen, op gedragen muziek, Priao voorop omdat hij de langste en de oudste is van de hele lichting.


Op het podium kregen de studenten in 7 groepen van 16 plechtig de insignes uitgereikt met de bijbehorende kekke kapjes (alleen voor de vrouwen).




Priao trad op als spreekstalmeester, samen met een vrouwelijke eerstejaars, met de taak om groepsgewijs de ouders naar voren te roepen om ze een bloemstukje op te spelden als dank.




Vervolgens kwamen de studenten ieder symbolisch hun licht opsteken bij een kloon van Florence Nightingale, eveneens in plechtige slow motion.


Knap hoor: iedereen gegroepeerd en uitgelijnd op geslacht en lengte.



Hierna:   FEESTEN met knuffelbeesten!



Kringen van nuldejaars omsingelen clubjes eerstejaars
voor een potje typisch Amerikaanse cheerleading.



Filmpje!






HIER heeft hij zijn draai gevonden - met nog ruim 2 jaar te gaan.

woensdag 30 augustus 2017

Overstromingseizoen

Dit jaar (2017) is er weer dusdanig veel regen gevallen in het noordoostelijk deel van Thailand, dat er hinderlijke overstromingen ontstaan zijn in de Isaan. Onder andere Sakhon Nakhon was ernstig getroffen. We waren sowieso al langer van plan om naar Isaan te gaan, om Dao's familie te bezoeken in Roi Et.   Ik was dus extra benieuwd wat we zouden tegenkomen bij deze trip op 3 augustus.



Een groepje vriendinnen van de middelbare school had het initiatief genomen om samen een laadbak vol hulpgoederen te gaan afleveren in een gebied waar daar behoefte aan was. Wij hebben multipacks flessen met drinkwater bijgedragen, want de zondvloed zelf is niet drinkbaar. En we willen ook niet overkomen als alleen maar lachende ramptoeristen.


Eerste station was het gemeentehuis van het dorpje Khoaw of Khwao, zoals Google het noemt.


Daar hebben ze een gedeelte voor de dorpelingen bestemd en een ander deel voor het politiekorps. Maar eerst uiteraard de groepsfoto met een spandoek van de gulle gevers.


Tweede station was het (nieuwe) politiebureau, om de rest van de goederen te schenken.
Het slaapgedeelte voor de manschappen achter het bureau was onbruikbaar geworden.



Traditiegetrouw werd de schenking netjes op een tafel uitgestald voor de groepsfoto.


( Het lijkt wel een drugsvangst, maar dat is het echt niet   hoor )



Als dank mochten we mee-eten met de lunch, die toevallig extra luxe was vanwege het inspectiebezoek van een hoge officier op die dag.


Na het eten heeft een politiewagen ons naar het overstromingsgebied begeleid.   Geen kolkende watermassa's en gillende slachtoffers, maar wel verdronken velden en waterballet op de wegen.



Filmpje!

vrijdag 7 juli 2017

Terug van weggeweest

Niks aan de hand - gewoon een tijdje geen zin in bloggen gehad en vervolgens een reis naar het moederland gemaakt met uiteenlopende aktiepunten op de agenda. Op Facebook is al het een-en-ander uitgelekt. Teruggekomen op het honk in Thailand zagen we tot onze ontzetting dat de nieuwe buren daar stiekem VEEL GROTERE PALMEN neergezet hadden!!  Ook mooi, maar die van mij zijn groener.


Later meer.

maandag 22 mei 2017

Full House

Onlangs hebben we twee verschillende groepen bezoekers in huis gehad: ex-collega's van Dao uit Bang Bo (9 volwassenen en 3 kinderen), en daarna familie uit Roi Et (4 volwassenen en 4 kinderen).

Van de collega's zijn er 2 een nachtje blijven slapen, waarna de rest overdag langs kwam.





De jeugdigen doken gelijk het zwembad in,
terwijl de vrouwen zaten bij te praten,
terwijl de mannen alvast met de middagbarbecue begonnen.


Ik moest nog wel even bijspringen omdat ze niet wisten dat je een snoer helemaal van de haspel moet afrollen als je apparaten gebruikt met een hoog vermogen, zoals een grill plus een friteuse.
De temperatuurbeveiliging in de haspel had de stroom namelijk uitgeschakeld.


Daarna was het een gezellig eetfestijn.   Op de grond, naar Thais gebruik.



Een paar dagen later kwam de familie op vakantie voor 4 dagen. Opa en oma besloten om op de grond te slapen in de huiskamer bij de 4 kinderen, terwijl de ouders van het kroost profiteerden van de privacy van een gastenslaapkamer.   Tante Dao hield de kleintjes lekker bezig met koekjes bakken.



Oom Jelle mocht bij de kids proeven van de noedels met gegrilde garnalen.





Voor vertrek nog even een groepsfoto. Helaas had een van de meisjes zich boos teruggetrokken.


O, ze zat achter het bankstel filmpjes te kijken op d'r smartphone.



Dit alles is op Facebook al lang en breed gepubliceerd en leuk gevonden, maar ik heb meer tijd nodig gehad om de foto's te bewerken, tussen andere dingen door.

Overigens heb ik ook het onderwerp "Full Moon Party" (ouder bericht, hieronder, *klik*)
uitgebreid met meer foto's en een soundtrack.